02 abril 2020

Efebo de Antikitera (ca. 340 a.C.)


 A Kenneth Clark estrañáballe a frialdade deste bronce do s. IV atopado casualmente nun pecio abarrotado de estatuas de mármore e outros obxectos de interese arqueolóxico e só estre bronce. Víao atleta con aspiracións á perfección física, pero lonxe da auténtica beleza, carente de esplendor. Clark botaba en falta a presenza dun artista individual detrás desta obra, que non ten a enerxía dun creador. Por iso seguramente custa tanto atribuíla.

30 marzo 2020

Álvaro Cunqueiro: Las mocedades de Ulises (p. 63)



 -Poliades, ¿qué es lo que es mentira?

Poliades hacía girar el sombrero entre las manos.

- Quizá todo lo que no se sueña, príncipe.


26 marzo 2020

Matsuo Bashō: Sendas de Oku

Nikkō Kaidō, Hasui Kawase, 1930


Para viaxar debería bastarnos só co noso corpo; pero as noites reclaman un abrigo; a chuvia, unha capa; o baño, un traxe limpo; o pensamento, tinta e pinceis.

E os agasallos que non se poden rexeitar... 

As dádivas estorban aos viaxeiros.


22 marzo 2020

Calderón de la Barca: "Para vencer amor, querer vencerle" (fragmento)




 Aquí, en fin, la cortesía,

el buen trato, la verdad,

la firmeza, la lealtad,

el honor, la bizarría,

el crédito, la opinión,

la constancia, la paciencia,

la humildad y la obediencia,

fama, honor, y vida son

caudal de pobres soldados;

que en buena o mala fortuna

la milicia no es más que una

religión de hombres honrados.

O kourós

21 marzo 2020

Alberto Caeiro: Poemas inconjuntos

Quando vier a Primavera,
Se eu já estiver morto,
As flores florirão da mesma maneira
E as árvores não serão menos verdes que na Primavera passada.
A realidade não precisa de mim.
Sinto uma alegria enorme
Ao pensar que a minha morte não tem importância nenhuma.
Se soubesse que amanhã morria
E a Primavera era depois de amanhã,
Morreria contente, porque ela era depois de amanhã.
Se esse é o seu tempo, quando havia ela de vir senão no seu tempo?
Gosto que tudo seja real e que tudo esteja certo;
E gosto porque assim seria, mesmo que eu não gostasse.
Por isso, se morrer agora, morro contente,
Porque tudo é real e tudo está certo.
Podem rezar latim sobre o meu caixão, se quiserem.
Se quiserem, podem dançar e cantar à roda dele.
Não tenho preferências para quando já não puder ter preferências.
O que for, quando for, é que será o que é.

06 marzo 2020

CANCIONEIRO DAS RIBEIRAS DO TEA / Fermín Bouza Brey e Luís Brey Bouza (1929)




 ANIMAIS E PLANTAS


O paxaro de María
anda nas miñas cereixas
come, paxariño, come
que hei de ver as que me deixas.


Este é o tempo do tróupele, tróupele,
este é o tempo de troupelear,
este é o tempo de mazal-o liño,
este é o tempo de o liño mazar.